Een ware mens…

cold-winterday-the-oak-couple-in-the-backyard

De zon komt op achter de bomen. Het is een koude winterdag. Het eiken koppel voelt zich goed hier, ze zijn gelukkig. Er is geen blad op hun hoofd die er aan denkt om hier weg te gaan.

Omdat het schrijven op deze blog niet vanzelfsprekend is. Omdat het leven zelf regelmatig dingen van mij eist die ik niet altijd begrijp en die soms moeilijk onder woorden te brengen zijn. Omdat we in gevaarlijke tijden leven en constant attent en wakker moeten blijven om niet mee in die stroom van destructie en onheil opgeslorpt te worden. Omdat ik hier op deze plek die ik Urd ar Brunnr ben gaan noemen mijn zesde jaar tegemoet ga. Omdat ik hier een vrij solitair leven leidt. Omdat ik me elke dag weer opnieuw afvraag wat ik hier eigenlijk doe. Omdat ik iedere dag hier op deze plek als een geschenk ervaar. Omdat twijfel menselijk is en normaal en nodig enz. Omdat, omdat, omdat… Waarom eigenlijk?

reflexion

Reflecties

Ik weet niet goed of ik deze blog levend ga houden omdat ik steeds het gevoel heb dat ik maar weinig mensen kan bereiken. De bedoeling was dat ik in mijn moedertaal zou schrijven terwijl net het contact met nederlandstaligen meer en meer verwatert, in levende lijve althans. Dat komt natuurlijk omdat ik nu in Frankrijk woon en er hier geen nederlandstaligen zijn, ok één of twee misschien. Door hier te wonen, in een vreemd land met vreemde mensen die ik ook niet altijd goed begrijp, heb ik niettemin wortels ontwikkeld die mij met de bretoense grond en cultuur verbinden. Ik leef hier op een sobere, frugale wijze, met weinig inkomen. Ik beperk mijn inkopen, ik ga nooit of zelden op reis en ik probeer mijn voeding zelf te produceren, ik ben al 25 jaar vegetariër dat lukt dus redelijk. Ik heb geleerd dat zo’n leven niet alleen mogelijk is maar ook wenselijk als men een evenwichtig bestaan wenst voor zichzelf. Ik ga dus niet klagen, het is een keuze die ik genomen heb, een bewuste keuze. Deze plek heeft mij best wat dingen ontnomen maar ook veel geschonken eigenlijk.

the-brunnr-of-urd-ar-brunnr

de bron van “Urd ar Brunnr”

Als je in het midden van de natuur ga wonen en als je dan bewust contact zoekt met al de levensvormen die je omringen, bomen, planten, wilde dieren, vogels, insecten en als je de vier elementen herkent en beleeft in alles rondom jou maar ook in jezelf, aarde, water, vuur en lucht, dan gaan er vanzelf “dingen” tot je komen, ideeën, inzichten of wetenswaardigheden. Deze “dingen” vind je niet in boeken of op het internet. Het zijn die oeroude geheimen waarvan je dacht dat zij onherroepelijk vernietigd waren door de waanzin van het patriarchaat. Niet dus ! Je intuïtie werkt nu op volle toeren. Je communiceert met planten en dieren en zelfs stenen geven soms wat van hun mysterieuze geheimen. Je bent geaard want je lichaam is één met Aarde, ik bedoel echt fysiek, de elektromagnetische stroom van Aarde en Zon spiraleert door je lichaam. De Aarde voedt je en jij voedt ook Haar. Er is symbiose.

Je wordt dan een echte “hagezus” in de ware betekenis van het woord. Ik weiger het woord heks te gebruiken omdat dat zo’n  zwaar péjoratief woord is, het refereert naar kwaadaardigheid  enzovoort en dat is het absoluut  niet, het is het meest goed-Aardige werk ooit, je werkt immers samen met Aarde. Je gaat dan bijvoorbeeld die kruiden tegenkomen die je dan gaat verwerken tot het kruidenmiddel die je net nodig hebt. Je gaat met een paar specifieke planten communiceren, op een non-verbale intuïtieve wijze, die je dan allerlei geheimen toefluisteren. Oh, de dingen die ik zo te weten ben gekomen, kleine geheimpjes die ik voorlopig graag voor mijzelf hou. Je gaat liedjes beginnen zingen die zomaar uit het niets lijken te ontstaan. Je beweegt jezelf op een nieuwe manier. Je komt meer en meer wilde dieren tegen alsof ook zij contact met jou willen zoeken, alhoewel zij enorm op hun hoede zijn met al die jagers hier.

the-old-birchtree-and-her-inhabitants-such-a-friendly-soul

Berk en haar medebewoners, zij is zo’n vriendelijke ziel

Het is echt ongelofelijk wat ik hier in de voorbije vijf jaar geleerd heb. Ik heb leren werken met aarde-water-vuur-lucht door mijn lichaam als medium te gebruiken, door te luisteren, te zien en te voelen naar alles wat op mij afkomt. Dit is ware meditatie, niet het stilzitten op een trendy kussen, niet het herhalen van hetzelfde woord opnieuw en opnieuw. Neen, dit is compleet anders ! Je gaat geen altaar maken, geen tempels bouwen en geen beelden aanbidden. Je hebt deze niet nodig omdat de natuur zelf je altaar en je tempel wordt en elke boom, elke steen een beeld.

de-desolaatheid-der-dingen

De desolaatheid der dingen… soms…

Je gaat je dan de ritmes van de natuur automatisch eigen maken. De seizoenen krijgen een duidelijke betekenis waarmee je leert werken, er wordt niets geforceerd, alles komt er op het ogenblik dat het moet komen. Je weet waar en wanneer de maan opkomt, in welke fase ze is, welk invloed ze die dag op jou heeft, je gaat de zon elke dag eren, vooral bij het opgaan en het ondergaan. Je leert dan ook dat je als wezen deel uitmaakt van een veel groter geheel. Je leert energie op de juiste manier te gebruiken, je leert je lichaam en je ziel te helen maar ook je omgeving en zelfs Aarde zelf heeft daar baat aan. Je leert deze universele energie in goede banen te leiden om het werk dat je geroepen bent te doen tot een goed eind te brengen. Je wordt dan eindelijk Mens.

Ik wens iedereen een vruchtbaar en magisch jaar.

En voor later zien we wel weer.

Advertenties

8 gedachtes over “Een ware mens…

  1. Wat een prachtige tekst over de natuur.
    Ook voor mij is de natuur mijn kerk mijn heiligdom een tempel. Alles is bezield en waardevol.
    Ook ik heb moeite met de term heks deze is ook voor mij beladen en dekt niet de lading waar ik mee bezig ben.
    Ik zou het jammer vinden als je stopt met je nieuwsbrief maar snap het wel.
    Jij ook een gezegend nieuw kalenderjaar. Blessed be Elisabeth

    Liked by 1 persoon

  2. Jou tekst roept herkenning op,of moet ik het begrijpen noemen.Ik voel wat jij schrijft,maar ben zo opgeslokt door een druk leven dat slechts nu en dan (en reeds van kinds af)een glimp hiervan mijn leven binnenglipt,ik spreek hier ook met niemand over,het is iets wat ik voel en weet.Mijn kinderen lachen soms wel eens en zeggen dat ik een heks ben….een goede volgt er steeds op.Ik hoop dat je jou reflecties blijft posten ,ze zijn een Open venster voor mij.Ook voor jou een mooi vruchtbaar jaar gewenst.Een lieve groet,Machteld

    Liked by 1 persoon

  3. Marylene, Leuk artikel! Ik heb pas twee artikelen gelezen: maar erg inspirerend. Van Nederlandse afkomst zijn en toch wortelen in Frankrijk: een beetje schizofreen is het misschien wel. Ik vind mezelf al een schizofreen leven leiden wonend in een heel andere Nederlandse provincie dan waar ik geboren en getogen ben. Maar toen dacht ik ook: ik voelde me ook op mijn geboortegrond altijd al een buitenstaander. Je verbondheid met de aarde en alles wat groeit en bloeit: dat heb je mooi beschreven. En ook dat dat de echte spirituele (?) verbondheid is: voelen welke planten je dienen bijv. en daarnaar handelen Ik ga nog meer artikelen van je lezen!

    Like

    1. Dankjewel Majel, ik ben eigenlijk vlaamse en tweetalig nederlands en franstalig grootgebracht, dus de stap om in Frankrijk te gaan wonen is echt niet moeilijk voor mij geweest. Waar de natuur overvloedig aanwezig is is waar ik mij thuisvoel 🙂

      Like

  4. Bedankt voor je reflectie. Ik vind het fijn om eindelijk eens in mijn eigen taal een echte hagezus te vinden. Bedankt voor het zenden van licht.
    Elise

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s