Inheemse cultuur, verhalen, rituelen…

 

 

Dreams II by Heinrich Vogeler

Dreams II by Heinrich Vogeler

 

Inheemse cultuur, verhalen, rituelen en taal ontstaan gelijktijdig op een bepaalde geografische plek, ze zijn verweven met de eigen grond, de aarde zelf, die door de mens geëerd en bewerkt wordt (gecultiveerd-cultivatie=cultuur) voor voedsel, kleding, behuizing, kunst, ambacht en spirituele doeleinden, samen met de specifieke taal die op die plek gesproken wordt. Zo is het vroeger altijd geweest en nu nog steeds. Natuurlijk is er ook zoiets als multiculturalisme en op zich is daar niets mis mee, het kan verrijkend en inspirerend zijn maar het is vooral een fenomeen die in steden is ontstaan. Steden kenmerken zich door een gebrek of een vermindering aan natuurlijke omgevingen en stedelingen voelen zich meestal niet echt verbonden met de natuur. Ik denk dat het daarom heel moeilijk is om van een homogene cultuur te spreken en dat is misschien ook de reden waarom er zoveel menselijke conflicten ontstaan in de stedelijke gemeenschap. Stadscultuur differentieert zich van inheemse cultuur omdat de verbinding met de natuur niet meer vanzelfsprekend is. Men kan er leven en werken maar in contact komen met het spiritueel aspect tussen Aarde en mens, is bijna niet mogelijk.

Civilisatie wordt altijd verklaard als beschaving en de daarbij horende vooruitgang, maar etymologisch gezien betekent het: verstedelijking of stadscultuur. Het woord komt van het latijn: civitas: stad en burgerschap – vergelijk het Franse woord: cité en het Engelse: city = stad en ook: civiel = burgerlijke. Waarbij er een duidelijke onderscheiding ontstaat tussen cultuur en civilisatie. Civilisatie werd de norm voor een zogenaamde “hogere” beschaving waarbij burgers, staatsburgers, stadsbewoners de betere klasse vertegenwoordigden en diegenen die niet in de stad woonden als heidense, onbeschaafde of ongeciviliseerde barbaren beschouwd werden. De scheiding tussen natuur en mens ligt dus aan de basis van civilisatie. Terwijl de link tussen mens en natuur cultuur doet ontstaan. Zo zie ik het tenminste. De situatie nu is dat de verstedelijking zich overal wat verspreid heeft, er zijn veel mensen uit de stad terug op “den buiten” gaan wonen waardoor het onderscheid tussen civilisatie en cultuur niet meer zo duidelijk is.

Respect voor de eigen natuurlijke plek zelf is van primordiaal belang. Taal ontstaat op een organische wijze als symbiose tussen mens en grond, nauw verbonden aan het contact met de natuurelementen en de kennis over planten, mineralen en dieren, de klanken die daarbij ontstaan weerkaatsen in het gesproken woord, taal evolueert en veranderd samen met de inheemse mens en met de wijze waarop zij/hij met al wat plaatselijk aanwezig is omgaat, daarom zijn er al die verschillende dialecten van één en dezelfde taal, alhoewel de basis van die taal zelf al honderden misschien wel al duizenden jaren geleden ontstaan is maar toch streekgebonden blijft. Deze taal werd ook door de nabije voorouders gesproken en zo ontstonden de verhalen en mythes die van generatie op generatie doorverteld werden. Al die aspecten: taal, verhalen, rituelen en cultuur zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Ieder mens die de taal niet spreekt, de verhalen niet kent, op die plek zelf niet woont, die grond niet bewerkt en/of respecteert, heeft het recht niet om die cultuur als de zijne te beschouwen of te kopiëren en moet zich houden aan de cultuur, de taal, de verhalen, rituelen en het eren van de grond zelf op de plek waar zij/hij effectief woont. Inheems zijn betekent deel uitmaken van de plek, er fysiek wonen en er spiritueel in contact mee te zijn. Zorg dragen voor je leefplaats en omgeving wordt dan vanzelfsprekend. Ongeacht van waar men oorspronkelijk afkomstig is, verre voorouders hebben immers zowat overal op aarde gewoond, ooit is de mens in Afrika ontstaan, dat weten we allemaal. Maar men kan niet een vreemde cultuur tot zich nemen, zich eigen maken en men kan geen vreemde cultuur opleggen aan een plek. Dit is heiligschennis en destructief voor de plek en voor de inwoner zelf. Deze plek wordt dan gedesacraliseerd en er is ook geen relatie meer tussen de mens en zijn woonplek, dus zij/hij is dan een ontheemde mens, heem betekent woning of thuis, denk ook aan heimwee. Kortom zij/hij voelt zich niet thuis en er is geen gevoel van heelheid meer, alleen nog individualisme en waar dat toe geleid heeft, beseffen we stilaan allemaal veel te goed.

Wat niet betekent dat men niet ergens anders zou mogen gaan wonen, integendeel zou ik zeggen! De mens is altijd al min of meer een zwervend wezen geweest. Maar het is de plek zelf die bepaalt hoe de mens een cultuur beleeft en niet andersom! Als je veel moeite hebt om de plaatselijke taal te leren spreken dan zou je je moeten afvragen of je daar wel thuishoort. Als je bijvoorbeeld zoals ik, als Vlaamse in Frankrijk gaat wonen, in Bretagne op precies te zijn, een voornamelijk Keltische cultuur, dan moet ik die taal leren (toegegeven, het Frans lukt mij redelijk maar het Bretoens is best wel moeilijk!), dan moet ik de planten en bomen die hier groeien leren kennen, respecteren en leren gebruiken, moet ik de plaatselijke tradities bestuderen en moet ik de verhalen van deze mensen aanhoren en respecteren. Als ik daar geen innerlijke vrede mee kan nemen dan zou ik beter verhuizen. Zo simpel is dat.

Wij zijn dit simpel feit vergeten en wij weten niet meer hoe onze eigen oeroude cultuur en haar specifieke rituelen eruit zagen, wij zijn ook de oude verhalen kwijt gespeeld, deze zijn voor ons verborgen geworden, belachelijk gemaakt zelfs en vernietigd door wat ik het patriarchaal denken noem, waarbij verstedelijking, overconsumptie, industrialisatie en het gebrek aan respect voor vrouwen, minderheden en de Aarde zelf, de plak zwaaien. We gaan dan maar tevergeefs op zoek naar uitheemse of exotische culturen, we denken dat die de waarheid in pacht hebben maar komen meestal na een tijdje van een kale reis terug. In de US wordt er al honderden jaren Engels gesproken en toch zie je dat deze oorspronkelijke-Europeanen geen echte cultuur meer hebben, ze kunnen of willen zich niet vereenzelvigen met de inheemse cultuur die ze zelf quasi hebben uitgeroeid en zo proberen ze dan maar de cultuur van hun voorouders te her-importeren, maar ook dat blijkt niet goed te werken. Terwijl ze echt wel een groot behoefte hebben aan rituelen, zoals iedereen trouwens. Ze zouden er goed aan doen om een aangepaste eigen cultuur te creëren, als het maar in samenwerking gebeurt met de grond, door daarbij respectvol hulp aan de Natives zelf te vragen en bereid zijn tot samenwerking en vooral respect, dat spreekt voor zich.

Een mens is niets zonder cultuur, het maakt gewoon deel uit van wat het betekent mens-te-zijn. Als men terug heel of gezond wilt worden en in harmonie met alles en iedereen wil leven, het werk wil doen waarvoor wij bestemd zijn, rondom gelukkig te zijn, dan is het belangrijk om een inheems mens te worden, in de beste betekenis van het woord…

Iedereen op de wereld zou moeten vrij zijn om te kiezen waar zij/hij wil wonen, het liefst omringd door vrienden en familieleden, als het hun maar niet opgelegd wordt uit economische, politieke of onveiligheids-redenen zoals oorlog, hongersnood, natuurrampen, fanatisme of gebrek aan fundamenteel respect. Het is, denk ik, ook voor de meeste mensen duidelijk dat als die redenen er niet zijn en je voelt je goed op je plek, waarom zou je dan verhuizen? Maar als je het gevoel hebt dat je liever op een andere plek wilt wonen dan moet dat ook kunnen, misschien wordt je al heel je leven aangeroepen door één van je verre voorouders! Ik denk dat we daar moeten naar streven. Ieder mens op aarde is daar verantwoordelijk voor, dat moet een prioriteit worden, we kunnen alle mensen daarin steunen zodat iedereen kan wonen op de plek waar ze zich thuis voelen. Want dat is ons geboorterecht.

 

Pont ar Gorett  l'Aulne
de Aulnerivier naast het huis

 

 

Advertenties

2 gedachtes over “Inheemse cultuur, verhalen, rituelen…

  1. Interessant stuk Marylene en zo waar……….
    Ik ben gelukkig dat ik woon in de streek van mijn voorouders en ook hun taal spreek.

    Denkende aan al die mensen die nu hun land moeten ontvluchten en hoe ontheemd zij zich zullen voelen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s